บทที่ 89

บทที่ 89

"นี่... พวกเราทำได้หรือ"

พ่อสวีและลุงใหญ่สบตากัน ในแววตาฉายประกายประหลาดใจวูบหนึ่ง จากนั้นจึงมีความลังเลอยู่บ้าง

พวกเขารับจ้างใช้แรงงานอยู่ในเขตชั้นนอกมาตลอดหลายปี ไม่เคยสัมผัสงานประเภทนี้เลย กลัวว่าตัวเองจะซุ่มซ่ามจนทำให้งานเสีย

"ก็แค่งานง่ายๆ พวกท่านมีประสบการณ์โชกโชน ไม่มีปัญหาแน่นอนอยู่แล้ว"

สวีอวี้ส่งยิ้มแล้วอธิบายว่า "ผมไปสอบถามมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ที่ประตูเมืองสามารถลงทะเบียนได้ เดี๋ยวผมจะไปเป็นเพื่อนพวกท่านดูเองครับ"

"หากทำได้จริงๆ คงจะดีไม่น้อย"

แม่สวีพยักหน้ารัวๆ อยู่ด้านข้าง

อันที่จริง การที่พ่อสวีต้องไปทำงานใช้แรงงานในเขตเหมือง ทำให้พวกเธอเป็นห่วงอยู่ตลอดเวลา กลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นมา

ท้ายที่สุดแล้ว ในเขตเหมืองมักเกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง เผลอเพียงนิดเดียวก็อาจถึงแก่ชีวิตได้ แถมยังมีหนูเหมืองกลายพันธุ์ออกอาละวาด คนงานเหมืองถูกกัดจนตายมีให้เห็นอยู่เนืองๆ