ตอนที่ 60 ศิษย์น้องหญิงเล็กหอมจังเลย

เสียงของบุรุษอ่อนโยนนุ่มนวล ทว่าแฝงไว้ด้วยโทสะจาง ๆ

ซูหว่านเจาราวกับลูกโป่งที่ถูกเข็มเจาะจนแตก นางพลันสงบเสงี่ยมลงในทันใด

เส้นผมที่ชี้ฟูขึ้นยังคงสั่นระริกอยู่บนศีรษะ มือเรียวขาวจับแขนแข็งดุจเหล็กของเซี่ยหานเซิงไว้แน่น นางชะโงกศีรษะออกจากอ้อมอกของเขา มองเสิ่นฉางอันที่อยู่ไกลออกไปด้วยสายตาเว้าวอน “ศิษย์พี่... ศิษย์พี่ใหญ่”

แย่แล้ว ผู้มาเยือนครั้งนี้คงมิได้มาดี

นางครุ่นคิด นางเองก็มิได้ก่อเรื่องเสียหน่อย

มิใช่เพียงจับตัวผู้ปล่อยข่าวลือได้คนหนึ่งหรอกหรือ?

คิดถึงตรงนี้ ซูหว่านเจาก็ผละออกจากอ้อมอกของเซี่ยหานเซิง นางมีเหตุผลเต็มเปี่ยม มีความกล้าเต็มที่ หลังเหยียดตรงอย่างองอาจ โดยไม่มีจิตสำนึกถึงความผิดของตนแม้แต่น้อย

เสิ่นฉางอัน “...”

เขายิ้ม “เจ้าภาคภูมิใจไม่น้อยเลยนี่”