ตอนที่ 58 นางพุ่งเข้าไปกัดเขาหนึ่งคำ

“ยังดี” ซูหว่านเจาใช้ปลายเท้าย่ำลงเบา ๆ ก่อนสรุปว่า “ตอนนี้ข้าสามารถเดินเหินได้คล่องแคล่วดุจเหินบินแล้ว”

“ให้ข้าช่วยตรวจดูหรือไม่?” เซี่ยหานเซิงร่างใหญ่โตยืนขวางอยู่ตรงประตู ร่างกายสูงใหญ่ถึงเพียงนั้น สีหน้าจริงจังถึงเพียงนั้น ทว่าสายตากลับหลบเลี่ยงอยู่เล็กน้อย เขาจ้องนางด้วยดวงตาดำขลับ ก่อนจะหลบสายตา แล้วหันกลับมามองอีกครั้ง จากนั้นก็หลบสายตาอีกหน

“เจ้าทึ่มคร่ำครึ?” ซูหว่านเจาหรี่ตาลงเล็กน้อย รู้สึกสงสัยอยู่บ้าง “ขาของข้าหายดีแล้ว ยังต้องตรวจอะไรอีกหรือ?”

[หึ~]

ซูหว่านเจา: ?

เมื่อครู่นี้ระบบพี่ชายแค่นหัวเราะหรือ?

ระบบของพวกเขายังรู้จักแค่นหัวเราะด้วยหรือ?

เช้าวันนี้ระบบกินลูกกลอนระเบิดเข้าไปทั้งสิ้น 10 ตัน พอแค่นเสียงหัวเราะคราหนึ่งก็ไม่ส่งเสียงใดอีก