กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
“ศิษย์น้องหญิงอย่าได้ถือสา เจ้านกนี่พูดจาเหลวไหลไปเรื่อย”
เสิ่นฉางอันกำลังจะหลอมโอสถ ระหว่างทางที่ผ่านมาที่นี่ เขาตั้งใจแวะให้อาหารเจ้าตัวเล็กเหล่านี้เสียหน่อย ไม่คิดเลยว่านกแก้วจะพูดจาน่าตกตะลึงออกมา
เขาหยิบอาหารของสัตว์ตัวเล็ก ๆ ออกจากถุงเก็บของอย่างใจเย็น แล้วยื่นถุงหนึ่งให้ซูหว่านเจา “นี่คือหญ้ามงคล กระต่ายมีอุปนิสัยอ่อนโยน ศิษย์น้องหญิงช่วยข้าให้อาหารพวกมันหน่อยได้หรือไม่”
ซูหว่านเจายินดีเป็นอย่างยิ่ง นางไม่ได้เก็บคำพูดของนกแก้วมาใส่ใจแม้แต่น้อย ในชั่วขณะที่ก้าวเข้ามาที่นี่ ความสนใจทั้งหมดของนางก็ถูกเจ้าตัวน้อยขนปุกปุยน่ารักเหล่านั้นดึงดูดไปจนหมด