ตอนที่ 293 กาลเวลาผ่านพ้น

ตอนที่ 293 กาลเวลาผ่านพ้น

ซ่งหรั่นหรั่นซุกศีรษะลงตรงซอกคอของกู้เป่ยเฉิง สัมผัสได้ถึงความเร่าร้อนของเขา..............

“ภรรยา ทำไมเธอไม่ส่งเสียงเลย เหนื่อยแล้วเหรอ”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา กู้เป่ยเฉิงลูบไล้แผ่นหลังของซ่งหรั่นหรั่นด้วยมืออย่างสนิทสนม

เมื่อเห็นซ่งหรั่นหรั่นหลับตาไม่พูดไม่จา กู้เป่ยเฉิงก็ประกบจูบริมฝีปากของเธออีกครั้ง

ทั่วทั้งร่างของซ่งหรั่นหรั่นอบอวลไปด้วยกลิ่นอายหอมหวาน จาง ๆ ทว่าทำให้กู้เป่ยเฉิงลุ่มหลงอยู่ในความหอมหวนจนถอนตัวไม่ขึ้น

“เปลี่ยนที่เถอะ บนตัวนายมีแต่เหงื่อ!”

ซ่งหรั่นหรั่นได้สติกลับมา จึงผลักหน้าอกของกู้เป่ยเฉิงเบา ๆ

“ภรรยา เธอสวยจริง ๆ!”

กู้เป่ยเฉิงแนบหน้าผากชิดกับซ่งหรั่นหรั่นพลางหัวเราะเสียงต่ำ แผงอกของเขาสั่นไหวเบา ๆ ตามเสียงหัวเราะ นัยน์ตาเปี่ยมล้นไปด้วยความรักลึกซึ้ง