ตอนที่ 291 ซื้อเสื้อผ้า

ตอนที่ 291 ซื้อเสื้อผ้า

“พุทธะพึ่งเครื่องทอง คนพึ่งเครื่องแต่งกาย โครงเดิมของเธอไม่เลวเลย พอแต่งตัวขึ้นมาย่อมต้องดูสวยขึ้นอยู่แล้ว”

ซ่งหรั่นหรั่นมองกู่หยู่ฉิงในกระจกพลางเลิกคิ้วยิ้ม

กู่หยู่ฉิงเวลาที่ไม่แต่งตัวก็เหมือนไข่มุกที่ฝุ่นจับ

ยามนี้ ภายใต้การนำของเธอ ไข่มุกเม็ดนี้ได้เปล่งประกายแสงอันนวลตาออกมา ซ่งหรั่นหรั่นรู้สึกพึงพอใจในผลงานอย่างมาก

เสื้อผ้าของซ่งหรั่นหรั่นมีมากเหลือเกิน ไม่เพียงแต่มีที่เธอเย็บเอง ยังมีที่หลินเมิ่งอวิ๋นซื้อให้อีก

ในร้านก็ไม่มีเสื้อผ้าที่สะดุดตาเธอเป็นพิเศษ ซ่งหรั่นหรั่นจึงไม่ได้ซื้อ

“เธอยังขาดเงินอยู่อีกเท่าไหร่”

กู่หยู่ฉิงเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็มาที่เคาน์เตอร์เพื่อจ่ายเงิน ซ่งหรั่นหรั่นจึงเอ่ยปากถาม

“ขาดอยู่ 12 หยวน พี่หรานหราน เดือนหน้าที่ฉันได้รับเงินช่วยเหลือค่าครองชีพแล้วจะคืนให้นะ!”