กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 289 อาหารตะวันตก
หลังจากจ่ายเงินค่าล้างอัดรูปเรียบร้อยแล้ว กู้เป่ยเฉิงก็จูงมือซ่งหรั่นหรั่นเดินเข้าไปในภัตตาคารตะวันตกที่อยู่ใกล้ ๆ
“พี่เป่ยเฉิง ตอนนี้พาฉันมากินอาหารตะวันตกเหรอ เวลาจะพอเหรอ”
ปริมาณอาหารของอาหารตะวันตกล้วนน้อยมาก หากไม่มีเวลาสักหนึ่งชั่วโมง กู้เป่ยเฉิงคงยากที่จะกินจนอิ่ม
“สั่งเมนูเนื้อเพิ่มอีกสองสามอย่างก็พอแล้ว ครั้งก่อนเธอมาทานข้าวที่นี่เป็นเพื่อนเพื่อนร่วมชั้น คราวนี้มีแค่เราสองคนทานกัน”
กู้เป่ยเฉิงเลื่อนเก้าอี้ให้ซ่งหรั่นหรั่นอย่างแผ่วเบาแล้วเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน
“ครั้งก่อนการเลี้ยงอาหารร่วมกันเป็นแบบหารเท่ากัน ฉันยังไม่อิ่มเลยสักนิด หลายเมนูก็ไม่ได้สั่ง วันนี้ได้โอกาสมาลองชิมพอดี”
ซ่งหรั่นหรั่นนั่งลงอย่างสง่างาม เอามือเท้าคางพลางรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ