กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 277 สารภาพ
“แน่นอนอยู่แล้ว!”
กู้เหวินจิ้งเชิดคางขึ้นเล็กน้อย พลางเอ่ยด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ
“พ่อ แม่ วันนี้ทำไมถึงมาด้วยกันได้ล่ะคะ”
“วันนี้พ่อไม่ต้องไปทำงานเหรอคะ แล้ววันนี้แม่ไม่ต้องไปโรงเรียนเหรอ”
“พ่อ แม่ หนูคิดถึงพวกคุณจังเลย”
พริบตาที่เสียงระฆังเลิกเรียนดังขึ้น ลูกทั้งสามคนก็สะพายกระเป๋านักเรียนแล้ววิ่งตรงไปยังกู้เป่ยเฉิงกับซ่งหรั่นหรั่นทันที
“แม่ก็คิดถึงพวกหนูมากเหมือนกัน พอมีเวลาว่างก็รีบมารับพวกหนูกลับบ้านเลยนี่ไงจ๊ะ”
ซ่งหรั่นหรั่นย่อตัวลงครึ่งหนึ่ง อ้าแขนรับกู้เหวินจิ้งที่วิ่งเข้ามาหา
กู้เป่ยเฉิงอุ้มลูกไว้คนละข้าง ท่ามกลางสายตาอิจฉาของผู้คนพลางก้าวเดินออกจากโรงเรียน