เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 271 ความรู้สึกที่ยกระดับขึ้น
ขอแค่ตัวเองไม่กระดากอาย คนที่กระดากอายก็คือคนอื่น
ซ่งหรั่นหรั่นตาเป็นประกายฉ่ำน้ำ ผลักกู้เป่ยเฉิงออก สบตากันแล้วยิ้ม จากนั้นก็จูงมือกันเดินเข้าไปในลานบ้าน
“พ่อ แม่ อาหารและกับข้าวจัดเสร็จหมดแล้ว พวกพ่อกำลังกระซิบกระซาบอะไรกันอยู่”
กู้เหวินจิ้งมองซ่งหรั่นหรั่นกับกู้เป่ยเฉิงด้วยความอยากรู้อยากเห็น ระหว่างพวกเขาเหมือนจะมีบรรยากาศแปลก ๆ บางอย่าง
“พ่อเขาถามว่าพวกหนูซนกันที่โรงเรียนหรือเปล่า”
ซ่งหรั่นหรั่นแกล้งทำหน้านิ่งขึงขัง ทว่าแววตาที่เจือรอยยิ้มกลับปิดเด็กทั้งสามคนไม่มิด
“แม่โกหก พวกแม่ต้องกำลังพูดเรื่องลับ ๆ ที่เด็กห้ามฟังกันอยู่แน่ ๆ”
กู้หมิงรุ่ยกลอกตากลมโตแวววาวมองซ่งหรั่นหรั่นที มองกู้เป่ยเฉิงที สีหน้าท่าทางอยากรู้อยากเห็นเป็นที่สุด