เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 255 วันครบรอบเจ็ดปี
“แม่ ผมรู้แล้ว ภรรยาผมขี้อาย แม่ห้ามว่าเธอเด็ดขาดนะ”
กู้เป่ยเฉิงนึกถึงท่าทางเอียงอายของซ่งหรั่นหรั่นเมื่อครู่ จึงเอ่ยปากขึ้น
“ความผิดแกทั้งนั้น ฉันจะไปว่าหรั่นหรั่นทำไม”
หลินเมิ่งอวิ๋นถลึงตาใส่กู้เป่ยเฉิง เมื่อคืนไม่รู้ว่าหรั่นหรั่นถูกกวนจนถึงกี่โมง ย่างก้าวตอนเดินถึงได้ดูซวนเซไปบ้าง
พวกเขาเพิ่งจะได้กลับมาอยู่พร้อมหน้า หลินเมิ่งอวิ๋นจึงไม่อยากพูดอะไรมาก
“แม่ พรุ่งนี้ผมจะพาภรรยาออกไปเที่ยวสักวัน รบกวนแม่ช่วยดูแลลูกแทนผมหน่อยนะ”
กู้เป่ยเฉิงเห็นหลินเมิ่งอวิ๋นโยนความผิดทั้งหมดมาให้ก็ยอมรับแต่โดยดี ถือโอกาสบอกแผนการของวันพรุ่งนี้กับเธอ
“ไปเถอะไปเถอะ มีเวลาว่างก็พาหรั่นหรั่นออกไปเดินเล่นให้มากหน่อย ต่อให้ตอนเย็นไม่กลับมาก็ไม่เป็นไร มีอันกั๋วกับอันหมินคอยช่วยฉันอยู่”