กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 249 ช่วงเวลาอันอบอุ่น
“ขอบคุณครับ ผมชื่อ....”
รถโดยสารประจำทางพลันเร่งความเร็วขึ้นอย่างกะทันหันอีกครั้ง เด็กหนุ่มผู้สดใสจับราวยึดไม่มั่น เกือบจะล้มลงไปแล้ว
ยังดีที่พละกำลังส่วนแกนกลางลำตัวของเขาแข็งแรงพอ อีกทั้งยังตาไวและมือไว คว้าเสาตรงหน้าซ่งหรั่นหรั่นเอาไว้ได้
“เป็นเพราะฉันเองที่ทำให้คุณเกือบจะล้ม ผู้ชายมักไม่ค่อยชอบกินของหวาน ชิ้นนี้เป็นเค้กชิ้นเล็กรสชีสเกลือทะเล ให้คุณค่ะ!”
ซ่งหรั่นหรั่นเหลือบมองเด็กหนุ่มผู้สดใสที่อยู่ห่างจากตัวเองไม่ถึงห้าเซนติเมตร
ดูเหมือนว่าการอบรมสั่งสอนของบางคนจะเป็นสิ่งที่สลักลึกเข้าไปถึงกระดูก แม้จะอยู่ในช่วงเวลาคับขันที่สุด ก็ไม่ลืมว่าชายหญิงพึงแยกแยะ
ซ่งหรั่นหรั่นประเมินเด็กหนุ่มผู้สดใสร่าเริงคนนี้ไว้ในใจสูงขึ้นอีกหลายส่วน