กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 246 คลื่นลมในมื้อเลี้ยงอาหาร
“เยียนจิงมีภัตตาคารตะวันตกสี่แห่ง พวกเราจะไปร้านไหนกัน”
“ร้านที่ไกลที่สุดต้องต่อรถโดยสารประจำทางสามสาย ถ้ารวมเวลารอรถด้วยก็ต้องใช้เวลาชั่วโมงครึ่ง”
“ร้านที่ใกล้ที่สุดเดินไปก็ใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมง”
ซ่งหรั่นหรั่นไม่เคยไปภัตตาคารตะวันตกในยุคนี้มาก่อน ทว่าเธอล้านเคยเดินผ่าน จึงพอรู้ว่าตั้งอยู่ตรงไหนบ้าง
ชาติก่อนซ่งหรั่นหรั่นกินอาหารตะวันตกมาไม่น้อย บริษัทจัดเลี้ยงอาหารร่วมกันทุกเดือน และส่วนใหญ่ก็เลือกไปภัตตาคารตะวันตกที่เป็นบุฟเฟต์
อาหารตะวันตกใช้ระบบแยกสำรับอาหาร จึงค่อนข้างสบายใจ ไม่ต้องกังวลว่าจะกินน้ำลายของคนอื่น
“งั้นพวกเราไปภัตตาคารตะวันตกที่ใกล้ที่สุดกันเถอะ!”
อวี๋เสวี่ยเหมยเสนอขึ้นมา
นั่งรถยังต้องเสียเงิน พอกินเสร็จเดินกลับมาก็ยังไม่ดึก