เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 217 ทะลุเข้าหนังสือสองร้อยสิบเจ็ด
“ไม่ต้องกลัว มีพ่อกับแม่อยู่ตรงนี้!”
ซ่งหรั่นหรั่นเอามืออุดหูกู้เหวินจิ้งไว้แน่น แต่กู้เหวินจิ้งกลับมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความอยากรู้อยากเห็น ไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย
กู้หมิงจื้อกับกู้หมิงรุ่ยตกใจเสียงฟ้าร้อง กำลังจะอ้าปากร้องไห้
ซ่งหรั่นหรั่นก็ล้วงขนมกัดแทะที่ทำจากฟักทองกับแป้งสาลีสองแท่งออกมาจากกระเป๋า แล้ววางลงในมือของพวกเขา
กู้อ้ายกั๋วกับกู้อ้ายหมินนั่งเงียบ ๆ คอยแอบสบตากันเป็นระยะ
“พวกนายก็อยากกินเหมือนกันเหรอ”
ซ่งหรั่นหรั่นปรายตามองกู้อ้ายกั๋วกับกู้อ้ายหมินที่อยู่เบาะหลัง แล้วเอ่ยถาม
“เปล่า ฉันไม่ชอบกินฟักทอง ฝนตกหนักขนาดนี้ ตอนบ่ายก็ไปตกปลาที่ริมแม่น้ำไม่ได้แล้ว”
กู้อ้ายหมินมองท้องฟ้านอกหน้าต่างรถ หวังว่าฝนระลอกนี้จะหยุดตกเร็ว ๆ