กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 213 ทะลุเข้าหนังสือสองร้อยสิบสาม
“แง ๆ!”
“แง ๆ!”
เสียงของกู้เป่ยผิงดังเกินไป ฤดูหนาวปิดประตูไว้ ห้องนั่งเล่นจึงกลายเป็นพื้นที่ที่ค่อนข้างปิดทึบ
เสียงตะโกนนี้ของเขา อย่าว่าแต่เด็ก ๆ เลย แม้แต่หลินเมิ่งอวิ๋นก็ยังสะดุ้งตกใจ
ซ่งหรั่นหรั่น กู้อ้ายกั๋ว และกู้อ้ายหมินอุ้มเด็กขึ้นมาคนละคน
ซ่งหรั่นหรั่นเห็นกู้เหวินจิ้งในอ้อมแขนไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย ซ้ำยังชูรถถังจิ๋วขึ้นมาเล่นอย่างตั้งอกตั้งใจ ความรู้สึกก็ค่อนข้างซับซ้อน
เด็กคนนี้ใจเด็ดจริง ๆ พี่ชายทั้งสองคนร้องไห้กันหมด เธอกลับไม่เป็นอะไรเลยสักนิด
“จะตะโกนเสียงดังขนาดนั้นทำไม เด็ก ๆ ตกใจร้องไห้เพราะแกหมดแล้ว คืนนี้แกก็ไม่ต้องกินข้าว ไปเขียนจดหมายสำนึกผิดมาส่งเลย”
พ่อกู้ขมวดคิ้วกดเสียงต่ำดุด่า