เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 211 ทะลุเข้าหนังสือสองร้อยสิบเอ็ด
“ได้สิ”
กู้เป่ยเฉิงเห็นว่าตรงข้ามม้านั่งยาวมีคนชราเริ่มออกกำลังกายยามเช้าแล้ว ทั้งยังมีเหล่าสตรีที่คล้องตะกร้าจ่ายตลาดตื่นแต่เช้าเดินผ่านไปมา พอหันมามองพวกเขาก็หันกลับไปพูดคุยกับเพื่อนร่วมทาง
“ต่อไปฉันฝึกโยคะกับวิชาหมัดดีกว่า การออกกำลังกายแบบวิ่งไม่เหมาะกับฉันเลย”
ใบหน้าของซ่งหรั่นหรั่นไม่รู้ว่าถูกอากาศหนาวเหน็บกัด หรือเพราะวิ่งจนร้อนกันแน่ ถึงได้ขาวอมชมพูเช่นนี้
ในแววตาของเธอทอประกายฉ่ำน้ำ ริมฝีปากเล็กสีแดงระเรื่อพ่นกลิ่นอายออกมาเป็นไอสีขาว
“ภรรยา เพิ่งวิ่งเสร็จนั่งทันทีไม่ได้นะ”
ซ่งหรั่นหรั่นเพิ่งจะหย่อนตัวลงนั่ง ก็ถูกกู้เป่ยเฉิงดึงตัวให้ออกห่างจากม้านั่งยาว แล้วพาเธอเริ่มทำการยืดกล้ามเนื้อ
“ไม่ได้วิ่งมานาน ฉันเกือบจะลืมไปแล้ว”