เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 205 ทะลุเข้าหนังสือสองร้อยห้า
“งั้นคุณก็เบา ๆ หน่อย ถ้าคุณทำจิ้งจิ้งตื่นขึ้นมาล่ะก็ ต้องกล่อมกันครึ่งค่อนวันแน่”
ซ่งหรั่นหรั่นไม่รู้ว่านึกถึงเรื่องสนุกอะไรเข้า จึงซบอยู่ตรงอกของกู้เป่ยเฉิงแล้วหัวเราะคิกคักเสียงเบา
“ภรรยา คราวนั้นจะโทษฉันคนเดียวไม่ได้นะ”
กู้เป่ยเฉิงรู้ใจเป็นอย่างดี สายตาอันเร่าร้อนจับจ้องมองซ่งหรั่นหรั่น พลางนึกถึงเหตุการณ์ในตอนนั้น แล้วก้มศีรษะลงจุมพิตริมฝีปากของซ่งหรั่นหรั่น
เงาสีดำไหวระริกอยู่ใต้แสงไฟ แสงสีสลัวส่องสว่างกระทั่งดึกดื่นค่อนคืนจึงได้ดับลง
จากเยียนจิงไปยังมณฑลดอกไม้เมื่อปีกลายมีขบวนรถไฟด่วนโดยสารตรงเปิดให้บริการ การกลับเยียนจิงคราวนี้จึงนั่งรถไฟเพียงสามวันสามคืนก็ถึงที่หมายแล้ว
ครั้งนี้ยังคงเป็นสถานีต้นทาง กู้เป่ยเฉิงพาครอบครัวเดินเข้าทางช่องทางพิเศษล่วงหน้า ตอนขึ้นรถจึงไม่แออัดเหมือนตอนกลับบ้านคราวก่อน