ตอนที่ 196 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยเก้าสิบหก

ตอนที่ 196 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยเก้าสิบหก

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของผืนดินและต้นสน บางคราวยังได้กลิ่นหอมสดชื่นของดอกไม้ป่า

ยามที่พวกเขาล่วงลึกเข้าไปในป่าเขา ทิวทัศน์รอบด้านก็ยิ่งเงียบสงบขึ้นเรื่อย ๆ

ไม้ยืนต้นสูงตระหง่านบดบังท้องฟ้าและแสงตะวัน แสงอาทิตย์ส่องลอดผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้กระทบลงบนพื้นดิน ก่อเกิดเป็นแสงเงาลายพร้อย

มีเสียงนกขับขานอย่างร่าเริงบนกิ่งไม้อยู่เป็นระยะ คลอเคลียไปกับเสียงน้ำไหลรินของลำธารในระยะไกล ดั่งบทเพลงซิมโฟนีอันไพเราะของธรรมชาติ

“นี่คือเห็ดพอร์ชินี เนื้อหนานุ่ม กลิ่นหอมเข้มข้น ชนิดนี้ไม่มีพิษ ส่วนพวกที่มีพิษเดี๋ยวถ้าเห็นแล้วฉันค่อยบอกเธอนะ”