กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 190 ทะลุเข้าหนังสือร้อยเก้าสิบ
“ภรรยา เรื่องพวกนี้เธอจัดการตามที่เห็นสมควรเถอะ!”
กู้เป่ยเฉิงกระชับกอดซ่งหรั่นหรั่นในอ้อมอก น้ำเสียงแฝงไปด้วยความหวั่นไหวอย่างที่สุด
มนุษย์ยามอยู่ต่อหน้าภัยพิบัติทางธรรมชาติช่างเปรียบเสมือนมดปลวก กู้เป่ยเฉิงเคยไปช่วยกู้ภัยน้ำท่วมมาแล้ว
บนผิวน้ำมีซากสัตว์นานาชนิดลอยเกลื่อน ที่พักอาศัยถูกน้ำท่วมกลืนกินไปอย่างไม่ปรานี ความรู้สึกไร้หนทางเยียวยาเช่นนั้นมันทรมานเหลือเกิน
“วันนี้ห้ามก่อกวนฉันอีกแล้วนะ พรุ่งนี้ฉันต้องตื่นเช้า”
ซ่งหรั่นหรั่นไม่รู้ว่ากู้เป่ยเฉิงคิดไปไกลถึงเพียงนั้น เธอซุกตัวอยู่ในอ้อมอกของกู้เป่ยเฉิงพลางหลับตาพึมพำ
“ภรรยา วันนี้ไม่ก่อกวนเธอแล้ว นอนเถอะ!”
กู้เป่ยเฉิงสัมผัสได้ว่าลมหายใจของซ่งหรั่นหรั่นในอ้อมอกค่อย ๆ สม่ำเสมอขึ้น จึงหลับตาลงตามไปด้วย