ตอนที่ 188 ทะลุเข้าหนังสือตอนที่หนึ่งร้อยแปดสิบแปด

ตอนที่ 188 ทะลุเข้าหนังสือตอนที่หนึ่งร้อยแปดสิบแปด

“ยัยแมวจอมตะกละ แค่วันเดียวก็ทนไม่ไหวแล้ว ยังดีนะที่เธอเลือกแต่งงานกับฉัน”

ซ่งหรั่นหรั่นที่เพิ่งตื่นนอนแฝงความออดอ้อนน่าเอ็นดูอยู่หลายส่วน กู้เป่ยเฉิงจึงใช้นิ้วสะกิดจมูกของเธอพลางเอ่ยยิ้ม ๆ

“นั่นก็แสดงว่าฉันมีวาสนาไงล่ะ ที่ได้พบเจอคู่ชีวิตที่ทั้งเก่งกาจและดีกับฉันขนาดนี้”

กู้เป่ยเฉิงคือความมั่นใจของเธอจริง ๆ ปลาในแม่น้ำมีมากมายถึงเพียงนั้น ทำไมถึงไม่มีใครกล้าไปตกปลา ก็ไม่ใช่เพราะกลัวคนอื่นจะนินทาเอาหรอกหรือ

อยู่ใกล้ภูเขาพึ่งพาภูเขา อยู่ใกล้น้ำพึ่งพาน้ำ

ที่นี่มีทั้งภูเขาและมีทั้งน้ำ ล้วนเป็นดินแดนไร้เจ้าของแต่กลับไม่มีใครไปหาทรัพยากร

ย่อมต้องมีใครสักคนเป็นผู้ริเริ่มลองทำเป็นคนแรก เชื่อว่าผ่านไปไม่กี่วัน คนว่างงานในเขตบ้านพักครอบครัวก็คงจะไปตกปลาที่ริมแม่น้ำกลับมากินที่บ้านเหมือนกัน