กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 184 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยแปดสิบสี่
“พี่เป่ยเฉิง เหยื่อที่ล่าได้จากการขึ้นเขาไปล่าสัตว์ ต้องส่งมอบให้ส่วนกลางไหม”
ซ่งหรั่นหรั่นเดิมทีตอนเย็นก็กินน้อยอยู่แล้ว กับข้าวบนโต๊ะล้วนเป็นอาหารหม้อใหญ่ ทั้งขาดน้ำมันทั้งจืดชืด รสชาติยากจะบรรยาย
ซ่งหรั่นหรั่นกินไปไม่กี่คำก็ไม่อยากกินแล้ว เธอผลักข้าวและกับข้าวที่เหลือไปตรงหน้ากู้เป่ยเฉิง
“ไม่เคยมีระเบียบที่เกี่ยวข้องออกมานะ เธออยากขึ้นเขาไปล่าสัตว์เหรอ”
น้ำเสียงของกู้เป่ยเฉิงแฝงความอันตรายอยู่บ้าง ซ่งหรั่นหรั่นรู้สึกว่าหากตนเองตอบว่าใช่ วินาทีถัดไปเขาก็คงจะขังเธอไว้แน่