เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 173 ทะลุเข้าหนังสือร้อยเจ็ดสิบสาม
“พวกคุณยืนอยู่ไม่เมื่อยหรือ นั่งลงคุยกันเถอะ”
“เสี่ยวหนิว บนโต๊ะมีปลาหวงฮวาตัวเล็กทอดกรอบที่เธอชอบที่สุด ชาก็เหมือนกับคราวที่แล้ว พวกคุณไม่ต้องเกรงใจกันนะ คนหนุ่มสาวเจริญอาหารแบบนี้ฉันมองแล้วก็พลอยยินดีไปด้วย”
“ถ้าพวกคุณรู้สึกอึดอัด ใต้ซุ้มองุ่นก็เตรียมโต๊ะไว้ตัวหนึ่งเหมือนกัน พวกคุณสองคนไปนั่งคุยเล่นกันตรงนั้น ถือว่าลองคบหากันแบบเพื่อนธรรมดาไปก่อน”
โต๊ะใต้ซุ้มองุ่นเป็นซ่งหรั่นหรั่นที่จัดการไว้ ด้วยกลัวว่าหากทั้งสองอยู่ในห้องรับแขกที่ค่อนข้างปิดทึบจะพากันเคอะเขิน
หลังจากหวังเสี่ยวเหล่ยกับหนิวเสี่ยวหนิวสบตากัน หวังเสี่ยวเหล่ยเห็นเธอพยักหน้า จึงเดินนำไปยังข้างโต๊ะใต้ซุ้มองุ่นก่อน
ในลานบ้านกว้างขวางพอ หากพวกเขาสองคนคุยกันเสียงเบาหน่อย คนในห้องรับแขกก็ไม่ได้ยินแล้ว