ตอนที่ 162 ทะลุเข้าหนังสือร้อยหกสิบสอง

ตอนที่ 162 ทะลุเข้าหนังสือร้อยหกสิบสอง

“พี่เป่ยเฉิง พวกเด็ก ๆ ก็ชอบเสียงกับการสัมผัสของพี่มากเหมือนกัน”

ซ่งหรั่นหรั่นพิงหมอนที่ตั้งชัน รับรู้ถึงการดิ้นของทารกในท้องและการนวดอันอ่อนโยนของกู้เป่ยเฉิง เธอหลับตาลงอย่างผ่อนคลาย หัวเราะเบา ๆ ออกมาด้วยความสุข

“ลูกสะใภ้ ข้างบ้านจะจัดงานเลี้ยงครบเดือนพรุ่งนี้ แม่คงไม่ไปหรอก เธอจะไปไหม”

หลินเมิ่งอวิ๋นไม่อยากให้ซ่งหรั่นหรั่นไป ทว่าเธอเคารพการตัดสินใจของลูกสะใภ้ จึงเอ่ยถามขึ้นมา

“แม่ ท้องฉันโตขนาดนี้แล้วคงไม่ไปให้วุ่นวายหรอก ถึงตอนนั้นให้พี่เป่ยเฉิงไปมอบของขวัญกินข้าวสักมื้อก็พอแล้ว”

เป็นเพื่อนบ้านกันมาหลายปี หากไม่ไปมอบของขวัญก็ดูไม่ดี

หลินเมิ่งอวิ๋นไม่อยากไป ซ่งหรั่นหรั่นก็ไม่เกลี้ยกล่อมเธอ บางคนยิ่งแก่ตัวยิ่งรักหน้าตา