เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 154 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยห้าสิบสี่
หลินจิ้งอี๋จิตใจเลื่อนลอย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเดินออกมาจากโรงพยาบาลได้อย่างไร
ป่านนี้เพื่อนร่วมงานที่สหกรณ์จัดจำหน่ายคงรู้กันหมดแล้วว่าเธอตั้งครรภ์ก่อนแต่งงานแล้วค่อยออกเรือน
ตอนนี้เธอไม่อยากกลับไปเผชิญหน้ากับเพื่อนร่วมงานช่างซุบซิบ ชั่วขณะนั้นก็ไม่มีที่ไหนให้ไป เธอจึงเดินไปตามท้องถนนอย่างไร้จุดหมาย
“แม่คะ แม่พักสักครู่แล้วทานผลไม้หน่อยสิคะ”
ซ่งหรั่นหรั่นกินอาหารเช้าเสร็จ ก็นำกาชา ถ้วยชา ไม้เสียบที่ทำจากไม้ไผ่ ขนมว่างและผลไม้มาวางไว้ใต้ซุ้มองุ่น
“อืม อากาศบนเกาะทะเลนี่ดีจริง ๆ รำมวยไทเก๊กบำรุงสุขภาพสักชุด ได้ยืดเส้นยืดสายเสียหน่อย”
“ฉันมาได้จังหวะพอดีเลย อีกสักพักองุ่นพวกนี้ก็คงจะสุกแล้ว”
หลินเมิ่งอวิ๋นรำกระบวนท่าสุดท้ายเสร็จ ก็เดินมาใต้ซุ้มองุ่นแล้วนั่งลงตรงข้ามกับซ่งหรั่นหรั่น