ตอนที่ 152 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยห้าสิบสอง

ตอนที่ 152 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยห้าสิบสอง

“เดี๋ยวพอกินมื้อเที่ยงเสร็จ แม่ต้องโทรศัพท์หาตาแก่สักหน่อย ท้องนี้ของเธอจะคลอดตอนสิ้นปี ปีนี้ก็คงกลับไปไม่ได้ แม่จะให้ตาแก่มาที่เกาะทะเลตอนช่วงปีใหม่”

“โอ้โห ในห้องนี้เลี้ยงกระต่ายไว้เยอะขนาดนี้เชียวหรือ!”

หลินเมิ่งอวิ๋นตกใจจริง ๆ ไม่ใช่ว่าแต่ละบ้านเลี้ยงสัตว์ปีกเลี้ยงได้แค่ไม่กี่ตัวหรอกหรือ

กู้เป่ยเฉิงไม่ใช่คนวู่วามบุ่มบ่าม เกาะทะเลแห่งนี้เป็นแดนสุขาวดีจริง ๆ แท้เชียว

เธอมองดูกระต่ายที่อยู่ในห้องแล้วยกมือปิดปากหัวเราะออกมา

หลินเมิ่งอวิ๋นอายุมากแล้ว พอกินมื้อเที่ยงเสร็จและโทรศัพท์เรียบร้อยก็ขึ้นชั้นบนไปพักผ่อน

“ภรรยา ฉันไปทำงานก่อนนะ เธอพักผ่อนอยู่บ้านให้ดีล่ะ”

วันนี้กู้เป่ยเฉิงลางานแค่ครึ่งวัน เขาก้มมองนาฬิกาข้อมือแวบหนึ่ง ใกล้ถึงเวลาเข้าทำงานแล้ว

“ไปเถอะ ฉันไม่ได้จะออกไปไหนอยู่แล้ว อยู่บ้านอ่านหนังสือไปเรื่อย ๆ”