เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 150 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยห้าสิบ
อุณหภูมิภายในห้องค่อย ๆ ร้อนระอุขึ้นเรื่อย ๆ เตียงไม้มีโครงส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด........................
เสียงนั้นดังบ้างเบาบ้าง หนักบ้างแผ่วบ้าง ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงเต็มจึงค่อยกลับคืนสู่ความสงบ
“พี่เป่ยเฉิง บ้านหลังข้างหลัง วันนี้เปิดไฟแล้วเหรอ”
ซ่งหรั่นหรั่นเปิดหน้าต่างออกระหว่างที่กำลังรอน้ำอาบ
บนท้องฟ้าอันมืดมิด มีดวงดาวนับไม่ถ้วนกำลังทอแสงระยิบระยับ
บ้านหลังข้างหลังนั้น เดิมทีเป็นอาคารพักอาศัยที่รองผู้บังคับการกองทหารท่านหนึ่งได้รับการจัดสรรมา
จากการออกปฏิบัติภารกิจครั้งหนึ่งที่ได้รับบาดเจ็บค่อนข้างสาหัส รองผู้บังคับการกองทหารท่านนั้นจึงเปลี่ยนไปทำงานพลเรือนและกลับภูมิลำเนาเดิมไปแล้ว
“อืม จัดสรรให้บุตรชายคนเล็กของบ้านผู้บัญชาการอาวุโสแล้ว”