ตอนที่ 147 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยสี่สิบเจ็ด

ตอนที่ 147 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยสี่สิบเจ็ด

ซ่งหรั่นหรั่นใช้เวลานอนในแต่ละวันเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ยามที่เธอตื่นขึ้นมา ท้องฟ้านอกหน้าต่างก็สว่างโร่แล้ว

พอเปิดประตูห้องออกมา เธอก็เห็นกู้อ้ายกั๋วกับกู้อ้ายหมินรออยู่ที่หน้าประตูอย่างว่าง่าย ทั้งยังไม่เคาะประตูเรียกเธอด้วย

“อ้ายกั๋ว อ้ายหมิน พวกนายกินข้าวเช้ากันหรือยัง”

ซ่งหรั่นหรั่นก้มมองนาฬิกาข้อมือแวบหนึ่ง วันนี้เธอตื่นไม่นับว่าสาย เพิ่งจะแปดโมงกว่าเท่านั้น

“ยังเลย พ่อกู้บอกว่าต้องรอแม่ตื่นมากินพร้อมกัน”

กู้อ้ายหมินชินแล้ว ช่วงวันหยุดต้องรอคนในครอบครัวมากันครบจึงจะเริ่มกินข้าวได้

“อ้ายกั๋ว อ้ายหมิน งั้นพวกเราเร่งลงไปข้างล่างกันเถอะ!”

โลกอนาคตเน้นประสิทธิภาพเป็นหลัก วัฒนธรรมดั้งเดิมมากมายจึงสูญหายไป