เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 145 ทะลุเข้าหนังสือตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบห้า
“ฉันรู้อยู่แล้วล่ะ แล้วถ้าพวกเขาแต่งงานกัน เธอจะไปไหม”
สวี่เจียเจียรู้สึกว่าถ้าไป ในใจตัวเองก็คงอึดอัดอยู่บ้าง แต่ถ้าไม่ไป ก็กลัวจะล่วงเกินคนอื่น
“ไปสิ หล่อนไม่ได้รู้จักเธอเสียหน่อย เธอคิดเสียว่าเสียเงินไปกินของอร่อย ๆ ที่ภัตตาคารรัฐวิสาหกิจสักมื้อเถอะ”
กู้เป่ยเฉิงต้องไปแน่นอน หากนางเอกแต่งงานแล้ว ซ่งหรั่นหรั่นก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป
ตอนที่หนังสือเล่มนี้จบ ก็คือถึงแค่พระนางเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้วแต่งงานกันทันที
อาจเป็นเพราะช่วงที่ลงเป็นตอน ๆ ผลตอบรับแย่เกินไป ช่วงมหาวิทยาลัยสี่ปีของพระนางจึงถูกรวบรัดตัดความ นักเขียนรีบร้อนเขียนบทสรุปขึ้นมา ตอนพิเศษไม่มีแม้แต่ตอนเดียว
ขอเพียงหลินจิ้งอี๋แต่งงาน รัศมีนางเอกของเธอก็จะหมดไป