กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 143 ทะลุเข้าหนังสือร้อยสี่สิบสาม
“โฮ! แม่ซ่ง!”
เดิมทีกู้อ้ายหมินยังทำเป็นไม่รู้สึกรู้สา แต่พอเห็นซ่งหรั่นหรั่นกับกู้เป่ยเฉิงมาถึง ก็ใจเสียจนปล่อยโฮออกมาเสียงสั่น
ทั่วทั้งห้องพักครูมีแต่เสียงร้องไห้สะเทือนเลื่อนลั่นของเขา
“เช็ดน้ำตาแล้วอย่าร้องเลย ลูกผู้ชายหลั่งเลือดไม่หลั่งน้ำตา”
ซ่งหรั่นหรั่นล้วงหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าสะพาย แล้วซับน้ำตาให้กู้อ้ายหมินอย่างอ่อนโยน
นึกไม่ถึงว่ายิ่งเธอซับ น้ำตาของกู้อ้ายหมินก็ยิ่งไหลออกมามากขึ้น
ซ่งหรั่นหรั่นจึงยัดผ้าเช็ดหน้าใส่มือกู้อ้ายหมินโดยตรง ก่อนจะหันไปมองกู้อ้ายกั๋วแล้วถามว่า
“อ้ายกั๋ว นายเล่ามาซิว่าเรื่องราวความเป็นมามันเป็นยังไง”
“แม่ซ่ง คือว่า........................”