ตอนที่ 135 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยสามสิบห้า

ตอนที่ 135 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยสามสิบห้า

“ยังเป็นพี่เป่ยเฉิงที่ทำกับข้าวอร่อยที่สุด”

ซ่งหรั่นหรั่นลองชิมปลาหมึกสายตัวเล็กผัดเผ็ดไปหนึ่งคำ น้ำซอสระเบิดทะลักเต็มปาก ทั้งสดทั้งหอมทั้งเผ็ด เจริญอาหารจนกระเพาะอาหารเปิดกว้าง

“แม่ซ่ง ผมเรียนรู้เป็นแล้ว ไว้คราวหน้าผมจะทำให้ท่านกิน”

กับข้าวที่พ่อกู้ทำ อร่อยกว่าที่เขาทำมากจริง ๆ

ทว่าตอนนี้เขายังเด็ก ยังมีพื้นที่ให้พัฒนาได้อีกมาก กู้อ้ายหมินแอบคิดในใจ

“กินข้าวเสร็จแล้ว ฉันจะตรวจดูผลลัพธ์ในช่วงนี้ของพวกนาย ดูสิว่าช่วงนี้พวกนายแอบขี้เกียจกันบ้างหรือเปล่า”

กู้เป่ยเฉิงเห็นซ่งหรั่นหรั่นกินอย่างมีความสุข ในใจก็ถอนหายใจโล่งอก

ปริมาณอาหารของเด็กทั้งสองคนนับวันยิ่งกินจุขึ้นเรื่อย ๆ หากที่บ้านไม่กินอาหารทะเล แป้งสาลีก็คงอยู่ไม่ถึงสิ้นเดือน คงถูกพวกเขากินจนเกลี้ยงเป็นแน่