ตอนที่ 130 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยสามสิบ

ตอนที่ 130 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยสามสิบ

“ได้!”

รองผู้บังคับการกองทหารอู๋เห็นว่าคนที่ปกติเคร่งขรึมอย่างกู้เป่ยเฉิงยังปล่อยตัวสบาย ๆ ได้ขนาดนี้ จึงคว้าว่าวมาแล้วเริ่มวิ่งตามไปด้วย

“ว้าว พ่อ หนูเอาด้วย”

รองผู้บังคับการกองทหารอู๋วิ่งไปวิ่งมาอยู่หลายรอบ ถึงได้ปล่อยว่าวทั้งหมดขึ้นสู่ท้องฟ้า

ซ่งหรั่นหรั่นเล่นปล่อยว่าวตามพวกเด็ก ๆ อยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นสายตาที่ถูกว่าวดึงดูดเข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ จึงรู้สึกเขินอายขึ้นมาบ้าง

ด้วยส่วนสูงของเธอที่ปะปนอยู่ท่ามกลางเด็ก ๆ ไม่กี่คน มันดูโดดเด่นสะดุดตาเกินไป

วันนี้เป็นวันหยุด ญาติพี่น้องที่พาเด็ก ๆ มาเล่นจึงมีไม่น้อยเลย

“พี่เป่ยเฉิง ฉันเล่นพอแล้ว ว่าวนี่ส่งต่อให้พี่นะ”

แม้แต่คนหน้าหนาอย่างซ่งหรั่นหรั่น ก็ยังทนสายตาอันเร่าร้อนของพวกเด็ก ๆ บนหาดทรายไม่ไหว