ตอนที่ 120 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยยี่สิบ

ตอนที่ 120 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยยี่สิบ

โอสถเสเพลอยู่ในมือของเสิ่นเวยเวยมานานมากแล้ว แต่ก่อนเธอไม่กล้าหยิบออกมากินเสียที

ปีนี้ซ่งหรั่นหรั่นกลับไปฉลองปีใหม่ที่เยียนจิง เธอจึงอาศัยจังหวะช่วงเฝ้าราตรี ตอนที่พวกเด็ก ๆ หลับกันหมดแล้วถึงได้กินเข้าไป

ประสิทธิภาพของโอสถเสเพลดีเยี่ยมอย่างยิ่ง เสิ่นเวยเวยถึงกับนึกเสียดายที่ไม่ได้ใช้ให้เร็วกว่านี้

ขนมว่างในวันนี้ เธอตั้งใจทำขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อขอบคุณซ่งหรั่นหรั่น

“แอ่ม เวยเวย นี่คือฝาแฝดที่ฉันเก็บได้ที่สถานีรถไฟไห่เฉิง พ่อแม่ของพวกเขาเสียชีวิตไปหมดแล้ว ฉันปรึกษากับคู่ชีวิตของฉันแล้ว ตัดสินใจว่าจะรับเลี้ยงบุตรบุญธรรม”

“คนนี้คือภรรยาของรองผู้บังคับการกองทหารโจว พวกนายเรียกเธอว่าคุณน้าเสิ่นได้เลย”

ซ่งหรั่นหรั่นยอมใจเลยจริง ๆ ยังอยู่ที่หน้าประตูใหญ่อยู่แท้ ๆ เสิ่นเวยเวยก็พูดเรื่องส่วนตัวขนาดนั้นกับเธอเสียแล้ว