ตอนที่ 117 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยสิบเจ็ด

ตอนที่ 117 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยสิบเจ็ด

“คุณน้า นี่ก็ถึงเวลากินข้าวเที่ยงแล้ว พวกเราไม่รบกวนคุณน้าแล้ว”

ห้องนี้ทั้งแคบแถมคนยังเยอะ กลิ่นทำกับข้าวสารพัดชนิดตรงโถงทางเดินลอยอบอวลเข้ามาในห้อง

ซ่งหรั่นหรั่นรู้สึกว่าอากาศในห้องเบาบางลงอย่างเห็นได้ชัด

“ได้สิ เธอรอฉันประเดี๋ยวนะ น้าไม่ฉวยประโยชน์จากพวกเธอหรอก เศษผ้าพวกนั้นที่ฉันเก็บไว้ล้วนเป็นของดีทั้งนั้น คราวหน้าถ้าพวกเธออยากได้ผ้ามีตำหนิอีกก็มาหาฉันได้ตลอดเลย”

สตรีวัยกลางคนเดินเข้าไปในอีกห้องหนึ่ง ครู่ต่อมาก็หยิบผ้าครึ่งห่อที่ใส่ไว้ในกระสอบพลาสติกสานออกมายื่นให้ซ่งหรั่นหรั่น

“ถ้าฉันต้องการผ้ามีตำหนิอีก คราวหน้าฉันต้องกลับมาหาคุณน้าแน่นอน พวกเราขอตัวก่อนนะคะ”