เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 101 ทะลุเข้าหนังสือตอนที่หนึ่งร้อยเอ็ด
ภรรยาของกู้เป่ยฟางยังอยู่ในระยะให้นมบุตร แต่เขากลับซื้อตั๋วยืนมา
หากนี่ไม่ใช่เพราะเป็นน้องชายตัวเอง กู้เป่ยเฉิงก็อยากทำเป็นไม่รู้จักคนผู้นี้ไปเสียเลย
กู้เป่ยเฉิงลองเอาใจเขามาใส่ใจเราดู หากเป็นซ่งหรั่นหรั่นที่ต้องอยู่ในตู้โดยสารที่นั่งชั้นแข็งอันเบียดเสียดยัดเยียด
อย่าว่าแต่ต้องอุ้มลูกวัยไม่กี่เดือนมาให้นมบุตรท่ามกลางสายตาผู้คนมากมายเลย แค่ต้องยืนนานขนาดนั้น เขาก็รับไม่ได้แล้ว
“ถ้าอย่างนั้นฉันขอบคุณพี่ใหญ่ล่วงหน้าเลยนะ!”
กู้เป่ยฟางรู้สึกซาบซึ้งใจ นึกว่ากู้เป่ยเฉิงเป็นห่วงตนเอง
กู้เป่ยฟางไม่ได้มีความละเอียดรอบคอบและใส่ใจเท่ากู้เป่ยเฉิงเลยสักนิด
ในยุคสมัยนี้ ผู้เป็นแม่ที่อุ้มลูกให้นมบุตรตามที่ต่าง ๆ มีให้เห็นอยู่ทั่วไป
วันก่อนหน้าที่หลัวเสี่ยวฮวาจะคลอดลูก เธอยังคงสะสมแต้มแรงงานอยู่เลย