กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 340 คลื่นลมโหมซัด (จบ)
“อู้ววหึ่ง!!!”
กาเบตันส่งเสียงหวีดดังหึ่งก้องอย่างเจ็บปวด
น้ำทะเลมืดมิดถูกเลือดที่พวยพุ่งทะลักออกจากร่างของมันย้อมจนขุ่นคลั่กอย่างยิ่ง
ทว่าท่ามกลางความมืดมิดในฟ้าบุพกาลนี้ มีเพียงแสงสายฟ้าสีม่วงสายนั้นที่เปล่งประกายเจิดจ้าอยู่ในความมืด!
“เร็วมาก…”
ฝ่ามือที่กำดาบของจางหลิงชี่ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเย็น
นี่ไม่ใช่ความเร็วที่มนุษย์จะครอบครองได้เลยสักนิด!
ส่วนตู้หลินยวนยืนอยู่ด้านหลัง แววตามีทั้งความตื่นเต้นที่ล้างแค้นใหญ่ได้สำเร็จ และแฝงความกังวลไว้ราง ๆ
ในที่สุดเขาก็เข้าใจ