กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 331 งานศพสุดอลังการและคลื่นใต้น้ำที่เชี่ยวกราก
วันรุ่งขึ้น เวลาตีห้า
ท้องฟ้าค่อย ๆ สว่างขึ้น ทว่าเบื้องบนสระลึกคำภาวนาของเกาะพิสดารยังคงถูกเมฆดำปกคลุม
“ฮือ ๆ ๆ หัวหน้าของฉันเอ๋ย”
“ฉันไม่มีหัวหน้าแล้ว ฮือ ๆ ๆ”
ในสายลมที่เคล้าด้วยสายฝนอันหนาวเหน็บ แว่วเสียงร้องไห้คร่ำครวญดังมาเป็นระลอก
ดอกไม้กระดาษสีขาวปลิวว่อนหมุนคว้างกลางลมฝน โปรยปรายไปทั่วเส้นทางขึ้นเขาสู่ค่ายบนภูเขายอดราบ
“เอี๊ยด!”
ในตอนนั้นเอง รถออฟโรดของกองทัพคันหนึ่งก็เบรกอย่างกะทันหัน จอดลงตรงบริเวณทางเข้าตีนเขา
ทางด้านหน้า กองทัพหัวเซี่ยได้ตั้งแนวป้องกันและกั้นแถบเตือนภัยเอาไว้แล้ว