เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 312 ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว
“อาณาเขต? ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน…?!”
ดวงตาสีแดงในหมอกทมิฬของฝันร้ายหดลีบ เต็มไปด้วยความตระหนกตกใจ
ในฐานะลำดับที่นั่งระดับสูงของสมาคมเทพรกร้าง เขาถึงกับไม่รับรู้ตั้งแต่ต้นจนจบเลยว่าอีกฝ่ายกางอาณาเขตขึ้นมาตั้งแต่ตอนไหน!
แม้กระทั่งตัวตลกข้าง ๆ ที่กอดขวดเบียร์ทำตัวลอยชายมาโดยตลอด ยามนี้ก็ยังเก็บสีหน้าเย้ยหยันโลก แล้วกวาดตามองสำรวจรอบด้านด้วยความหวาดระแวงเต็มใบหน้า
ที่นั่งอันดับสิบสองที่รั้งท้ายสุดและดูไม่สะดุดตาที่สุดในยามปกติผู้นี้ ซ่อนคมไว้ลึกถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
เกาชิวเหยียบย่ำลงบนกระเบื้องปูพื้นทองคำแท้ เดินมาหยุดตรงหน้าคนทั้งสองทีละก้าว พร้อมกับก้มมองพวกเขาจากมุมมองที่เหนือกว่า
“ชาติตระกูลต่ำต้อยมิใช่เรื่องน่าอับอาย รู้จักผ่อนสั้นผ่อนยาวจึงนับเป็นยอดบุรุษ”
“ต่อให้เป็นนกโง่เง่า ในยุคสมัยนี้ก็ยังมีวันที่ได้บินออกไปก่อนใคร”
“ดูท่าพวกท่านสองคนคงจะอยู่ในรังอันแสนสุขสำราญที่สำนักงานใหญ่นานเกินไป จนลืมแม้กระทั่งสัจธรรมเรื่องกระต่ายกับเต่าแข่งกันไปแล้วกระมัง”