เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 308 หลินปาอี
ผ่านไปอีก 10 นาที
เมดูซาที่ปลอมตัวเป็นขอทาน ได้แฝงตัวเข้าไปในตลาดกลางคืนรอบนอกฐานที่เก้าอันจอแจจอแจอย่างราบรื่น
เมื่อมองดูสินค้าละลานตาและกลิ่นหอมชวนน้ำลายสอของอาหารรอบด้าน เมดูซารู้สึกราวกับน้ำลายตนเองแทบจะไหลออกมา
เธอแทบรอไม่ไหวที่จะหาโรงแรมหรูหราที่สุดสักแห่ง เทสมบัติในห่อผ้าออกมา แล้วเพลิดเพลินกับชีวิตอันฟุ่มเฟือยของมนุษย์ให้เต็มคราบ
ทว่า ความเป็นจริงกลับสั่งสอนบทเรียนบทหนึ่งให้แก่บ้านนอกต่างดาวที่เพิ่งเข้าสู่สังคมมนุษย์ตนนี้
เมื่อเธอเดินเข้าไปในโรงแรมแห่งหนึ่งนาม [โรงแรมเสวี่ยหรง] อย่างโอ่อ่าผึ่งผาย
ควักทองคำแท่งบริสุทธิ์ขนาดเท่ากำปั้นก้อนหนึ่งออกมาจากห่อผ้าแล้วตบลงบนเคาน์เตอร์ สั่งเปิดห้องชุดประธานาธิบดีหนึ่งห้อง
ผู้จัดการโรงแรมผู้เจนโลกคนนั้น กลับมองเธอด้วยสายตาประหนึ่งมองคนโง่งม
“ขออภัยด้วย คุณผู้หญิง”