เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 เมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า ก็จงลืมวันนี้ไปเสีย
เวลาย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน…
เมืองหวนวิญญาณ ณ บริเวณทุ่งรกร้างแห่งหนึ่ง
หลังจากสวีหวั่นเกอได้รับคำสั่งด่วนพิเศษจากว่านฉางเจิงที่ให้ไปบุกเบิก [ห้วงลึกฝังกระดูก] เธอก็กำลังเตรียมตัวจะมุ่งหน้าไปเพียงลำพัง...
ทว่า เจียงหนานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มาตลอดกลับยื่นกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งส่งมาให้อย่างเรียบเฉย
[ฉันจะไปกับเธอด้วย]
เมื่อเห็นกระดาษโน้ต สวีหวั่นเกอก็ชะงักไปก่อน จากนั้นบนใบหน้าก็เผยความดีใจอย่างบ้าคลั่งออกมาทันที “โอ้โห! นั่นเป็นสิ่งที่ฉันปรารถนาจนแทบไม่กล้าขอเลยล่ะ!”
มีท่านเทพมังกรผู้ยากจะหยั่งถึงท่านนี้ร่วมทางไปด้วย ความกดดันในการบุกเบิกพื้นที่ระดับแดงก็ลดฮวบลง ส่วนอัตราความสำเร็จก็พุ่งทะยานขึ้นเป็นเส้นตรงอย่างแท้จริง
ยิ่งไปกว่านั้น…
คู่หูเดิมของเธอในกลุ่มเล็กน่ะเป็นเด็กโข่งตัวจริงเสียงจริง แค่พาเขาออกไปด้วยก็เหนื่อยใจไม่หวาดไม่ไหวแล้ว