เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 249 มหันตภัยลำดับที่สี่ เก้า
“แต่ฉันมั่นใจว่า มันใกล้จะก่อร่างสมบูรณ์แล้ว”
หวังหมิงเสียบกิ่งไม้ลงไปในรอยแตกของพื้นซีเมนต์ ลุกขึ้นยืน ถอดแว่นตาออก แล้วใช้แขนเสื้อเช็ดอีกรอบเป็นครั้งสุดท้าย
พอสวมกลับเข้าไปใหม่ เขาก็มองตรงไปยังเจียงหนาน สีหน้าเคร่งขรึมลงในที่สุด
“เดิมทีปัญหานี้มีอยู่แค่ในทางวิชาการเท่านั้น”
เสียงของเขากดต่ำลงมาก ราวกับกลัวจะไปรบกวนบางสิ่งที่มองไม่เห็น “แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว”
“ฟ้าเพิ่งสางได้ไม่นาน จู่ ๆ เมืองอันก็มีคนแบบพวกคุณโผล่มาเป็นร้อยคนอย่างอธิบายไม่ได้”
“แต่สำหรับสัตว์กลืนดวงจิตแล้ว คนส่วนใหญ่ไม่ใช่ภัยคุกคาม แต่เป็นถุงเลือด เป็นบุฟเฟต์ต่างหาก”
เจียงหนานนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ปลายนิ้วลูบไล้ทวนปลิดชีพเทพเบา ๆ
คำบรรยายระยะที่สามของหวังหมิงสะกิดความทรงจำของเขา ให้นึกถึงชื่อหนึ่งที่ไม่นับว่านานเกินไปนัก