กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 พู่กันขุนเขาสายนที
บนถนนที่พังทลายเสียหายยับเยินของเมืองหวนวิญญาณ
“แฮ่ก… แฮ่ก…”
สองปรางของหลิ่วหรูเยียนเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นและหยาดเหงื่อ
พละกำลังถูกผลาญไปจนหมดสิ้นตั้งแต่ตอนฝ่าวงล้อม ยามนี้กระทั่งจะโคจรพลังควบคุมกระบี่อัสนีไผ่ให้เหินเวหาก็ยังทำไม่ได้
ทำได้เพียงวิ่งกระเสือกกระสนไปบนพื้นตามหลังเงาเท่านั้น
“ไอ้เลวนั่นทำไมมันวิ่งเร็วนักหนานะ?!
” หลิ่วหรูเยียนหอบหายใจพลางเอ่ยบ่น
“แค่พริบตาเดียวแม้แต่เงาก็ไม่เห็น! มันเกิดปีกระต่ายหรือไงกัน?!”
เงาที่ตามมาข้าง ๆ ไม่ได้ส่งเสียงตอบ