เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 คืนชีพ?
เมื่อก้าวข้ามผ่านประตูบานนั้น ราวกับได้ข้ามพ้นขีดจำกัดแห่งความเป็นและความตาย
สายลมหยินอันหนาวเหน็บเสียดแทงกระดูกรอบกายพลันมลายหายไป
สิ่งที่ปรากฏขึ้นมาแทนที่ คือโคมไฟสีแดงที่แขวนไว้สูงเด่นตลอดแนวถนนสายยาว
เกี้ยวเจ้าสาวหยุดลงบนถนนแผ่นหินสีเขียว
กัวซ่วยทั้งสามคนเพิ่งจะย่างเท้าเข้ามาในเมืองเล็ก ก็มองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง
“เวรเอ๊ย… ที่นี่มันจะดูเป็นแดนคนเป็นเกินไปแล้วไหมเนี่ย?”
กัวซ่วยขยี้ตาแทบไม่เชื่อสายตาและการตัดสินใจของตัวเอง
เมื่อเทียบกับสภาพแวดล้อมในพื้นที่ส่วนอื่นของเกาะพิสดาร เมืองหวนวิญญาณแห่งนี้กลับเจริญรุ่งเรืองจนราวกับเป็นสถานที่ท่องเที่ยวโบราณ
สองฟากถนนมีร้านรวงเรียงราย ผู้คนส่งเสียงเซ็งแซ่ กระทั่งยังได้ยินเสียงดนตรีเครื่องสายและขลุ่ยดังแว่วมาจากบนหอศาลา