กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 ยันต์วิญญาณวีรชนสูงสุด
ภายในทุ่งข้าวสาลี
ยามนี้ มันคือทัศนียภาพเช่นไรกันแน่?
เกลียวคลื่นข้าวสาลีสีทองพลิ้วไสวท่ามกลางสายลมราตรี
แสงจันทร์สาดส่องลงมา กระทบร่างซากศพที่เกลื่อนกลาดอยู่ทั่วพื้น
“แค่ก… แค่ก… แม่งเอ๊ย เกือบได้ทิ้งชีวิตไว้ที่นี่แล้ว”
อันเดรย์ยืนอยู่ที่เดิมได้อย่างน่าอัศจรรย์ แม้ทั่วร่างจะไหม้เกรียมเป็นตอตะโก ทว่าเปลวเพลิงทมิฬบนตัวกลับมอดดับลงแล้ว
ในเสี้ยวพริบตาแห่งความเป็นความตายนั้น [ปลดปล่อยพลังงาน] ของเขาได้สะเทือนเปลวเพลิงทมิฬที่เพิ่งจะลุกไหม้ให้กระเด็นออกไปพร้อมกับพลังงานได้อย่างหวุดหวิด
ขณะนี้ เขากำลังคุกเข่าข้างเดียวอยู่บนพื้นอย่างอ่อนแอ พลางหอบหายใจคำโต
พระเจ้ากำลังกอดขาข้างหนึ่งของอันเดรย์ไว้แน่น ร่ำไห้อย่างเงียบเชียบไร้เสียง