กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 ตาข่ายฟ้าดิน
เวลาย้อนกลับไปเมื่อสามนาทีก่อน
คนทั้งสองกลุ่มเพิ่งจะแยกย้ายกันไป รถออฟโรดของหน่วยอินทรีขาวกำลังแล่นตะบึงอยู่กลางทุ่งข้าวสาลี
ตรงที่นั่งคนขับ อันเดรย์ใช้มือข้างเดียวจับพวงมาลัย ส่วนมืออีกข้างขยำกระดาษทิชชูสองก้อนอุดรูจมูกไว้
ช่วยไม่ได้ กลิ่นจากที่นั่งข้างคนขับนี้…
มันฉุนกึกเกินไปจริง ๆ!
เด็กชายข้าง ๆ ผู้มีโค้ดเนมว่า [พระเจ้า] ใบหน้าแดงก่ำจนเดือดปุดไปหมดแล้ว
ก่อนอื่นเขายื่นหัวออกไปนอกหน้าต่างรถอย่างคนมีชนักติดหลัง
พอแน่ใจว่าเงาร่างของพวกจ้าวเหยียนแห่งกลุ่มเล็ก [กำแพงเหล็ก] ด้านหลังถูกความมืดมิดกลืนกินไปจนหมดสิ้นแล้ว
ถึงค่อยหดหัวกลับเข้ามา