กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 111 ต่างคนต่างคิด
“ฮ่า ๆ ๆ! จับฉันไม่ได้หรอก! เจ้าทึ่มเอ๊ย~”
ตัวตลกเคลื่อนที่ผ่านดงพิษราวกับเลียโลหิตบนคมดาบคมกระบี่
ทุกคราที่ผีโรคระบาดจวนเจียนจะแตะโดนตัวเขา ร่างของเขาก็จะพลันไปปรากฏอยู่อีกมุมหนึ่งของห้องผู้ป่วยในชั่วพริบตา
นี่ไม่ใช่การเคลื่อนที่ในชั่วพริบตา
หลังผ่านการทดสอบในการต่อสู้จริงเพียงไม่กี่นาทีสั้น ๆ นี้
ตัวตลกก็ทำความเข้าใจตรรกะเบื้องลึกของพลังพิเศษ [ลำดับ 024 · สังสารวัฏอนาคต] นี้ได้อย่างทะลุปรุโปร่งในที่สุด!
“หึ ๆ ๆ ๆ… ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง”
ตัวตลกส่งเสียงหัวเราะในลำคอเบา ๆ ภายใต้หน้ากาก
“นี่ไม่ใช่การย้อนเวลาหรือเร่งเวลาตามความหมายเดิมเลยสักนิด”