กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 วาจาสิทธิ์ อาณาเขตศาลาห้วงเหวถ่วงหนัก
ภายในห้องเรียนอันสลัวราง มีเพียงบุหรี่ตรงปลายนิ้วของลู่สือเหยี่ยนเท่านั้นที่ทอแสงริบหรี่
โฮชิโนะอาศัยแสงสว่างเพียงน้อยนิดนี้ จ้องมองตราประทับสีดำสนิทบนท่อนแขนของเยคาเทรินา
นั่นคือใบหน้ามนุษย์ที่กำลังกรีดร้องอย่างไร้เสียง
เพียงแค่เหลือบมองแวบเดียว ก็ทำให้เธอรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงมดลูก
“น…นี่มันอะไรกัน?” โฮชิโนะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน
เยคาเทรินาดึงแขนเสื้อลง แล้วตอบอย่างกระชับตรงประเด็นว่า “คำสาป”
“อย่ากลัวไปเลยน่า เด็กสาว”
ลู่สือเหยี่ยนพ่นควันบุหรี่ออกมาเป็นวง มุมปากประดับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
“ทุกคนที่ก้าวเข้ามาในขอบเขตของโรงเรียนแห่งนี้ จะต้องถูกเจ้านายผู้มีน้ำใจต้อนรับแขกทำเครื่องหมายไว้ทั้งนั้น”