กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 ดวงตาแห่งหายนะ
รถบ้านกำลังแล่นทะยานไปบนทุ่งรกร้างด้วยความเร็วสูง
ต้องยอมรับว่าผลลัพธ์ของหนังมารผู้เฝ้ามองนั้นเห็นผลทันตาจริง ๆ
รัศมีความหวาดกลัวระดับ S นั้นทำให้อสุรกายชั้นต่ำพากันขวัญหนีดีฝ่อตั้งแต่ได้กลิ่นลม
ตลอดทางอย่าว่าแต่จะเข้ามาโจมตีเลย แม้แต่หนูกลายพันธุ์เมื่อเห็นรถคันนี้ยังต้องเผ่นหนีอ้อมไปทางอื่น
ทว่าเมื่อรถแล่นมาถึงบริเวณทางเข้าหุบเขาที่โอบล้อมด้วยทิวเขา สถานการณ์ก็เริ่มแปรเปลี่ยนไป
ด้านหลังรถยังคงเป็นเวลาบ่ายสามโมงที่แสงแดดแผดจ้า ท้องฟ้าไร้เมฆหมอกบดบังแม้แต่น้อย
แต่หุบเขาเบื้องหน้ากลับถูกเมฆดำหนาทึบสีเทาเข้าปกคลุมจนมิด
สายฝนเทกระหน่ำ ลมกรรโชกหวีดหวิว กระทั่งมีเสียงฟ้าร้องคำรามต่ำ ๆ ดังแว่วมา
ราวกับมีขีดจำกัดที่ไร้รูปแบ่งแยกโลกนี้ออกเป็นสองซีก