กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 จิตสำนึกของผู้ใต้บังคับบัญชา
【ฉันให้นายใช้พลังพิเศษเช็ดรองเท้าหนังให้ฉัน!】
【เธอมาถอดกางเกงฉันทำไมกันห๊ะ!!!】
เมื่อมองดูเครื่องหมายอัศเจรีย์สามตัวที่เน้นหนานั่น อวี๋ซือซือก็รู้ตัวในที่สุดว่าตัวเองทำเรื่องโง่ ๆ อะไรลงไป
ใบหน้าของเธอแดงก่ำราวกับมะเขือเทศสุกงอม บนหัวแทบจะมีควันพวยพุ่งออกมา
“ขะ…ขอโทษค่ะ! หัวหน้า ฉันผิดไปแล้ว!”
“ฉัน…เข้าใจความหมายผิดไปค่ะ”
เจียงหนานหน้าดำทะมึน หากสายตาสามารถฆ่าคนได้ ยัยบื้อคนนี้คงได้ไปเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏสัก 800 รอบแล้ว
เขาใส่กางเกงกลับให้เรียบร้อย แล้วชี้ไปยังรองเท้าหนังคู่ที่ยังคงเปื้อนโคลนคู่นั้นอย่างเย็นชา
ให้โอกาสเธอเป็นครั้งสุดท้าย