เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 503 เสียงครืนกึกก้อง
วันสุดท้ายนี้ เคออวิ๋นเหยาและกู้เทียนหลินได้พบกับการพักผ่อนช่วงสั้น ๆ ที่ห่างหายไปนานอย่างเหนือความคาดหมาย
พวกหว่าซีเองก็สูญเสียเป้าหมายโจมตีไปเนื่องจากช่องโหว่ของกฎการแข่งขัน
ด้วยเหตุนี้ สมาชิกทีมหลักจึงได้มารวมตัวกันอีกครั้ง
“ฉันดูสถานการณ์ในสนามรบแล้ว สถาบันการทหารของเรามีจำนวนคนที่สำรองเก็บไว้มากที่สุด แต่สถาบันการทหารอื่น ๆ ก็มีคนเหลือรอดประปรายอยู่สองสามคน เพียงแต่คะแนนสูงสุดในมือพวกเขาตอนนี้ไม่ได้มีมากกว่าคนที่พวกเขาคัดออกไป ดังนั้นตอนนี้จึงมองไม่เห็นตำแหน่งของพวกเขา” หว่าซีอธิบายสถานการณ์ปัจจุบันคร่าว ๆ
กู้เทียนหลินเงยหน้ามองหว่าซี “...”
สรุปก็คือ ตอนนี้บนแผนที่ของอุปกรณ์สื่อสารควอนตัมเหลือเพียงจุดสีแดงเด่นหราของเขาแค่จุดเดียวแล้วงั้นเหรอ
หว่าซีดูเหมือนจะเข้าใจความหมายของเขา จึงพยักหน้า ใช่แล้ว เป็นแบบนั้นแหละ สถาบันการทหารอื่น ๆ ต่างก็ใช้ประโยชน์จากบั๊กกันหมด
“แล้วทำไมถึงไม่มีใครมาหาพวกเราเลยล่ะ” พอกู้เทียนหลินพูดถึงเรื่องนี้ก็ยังรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง
“...” คนอื่น ๆ มองเขาและเคออวิ๋นเหยาแล้วพลันตกอยู่ในความเงียบงัน