เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 410 ฟองสบู่มายา
คนในกลุ่มเล็กอื่น ๆ ก็เริ่มหวั่นไหวอยู่บ้าง แต่พอนึกดูก็รู้ว่าแทบจะเป็นไปไม่ได้
ได้แต่มองแผ่นหลังของพวกโม่จื่อสิงที่เดินจากไปพร้อมกับเคออวิ๋นเหยา พลางอิจฉาอยู่ในใจเงียบ ๆ
หลังจากออกห่างไปได้ระยะหนึ่ง เคออวิ๋นเหยาก็แผ่พลังจิตวิญญาณออกมาแทนที่สั่วหม่าย่าโดยตรง เข้าไปพันเกี่ยวปลายประสาทพลังจิตวิญญาณของพวกโม่จื่อสิง กลายเป็นสะพานเชื่อมการสื่อสารเส้นใหม่ระหว่างพวกเขา
มันเป็นความรู้สึกที่กะทันหันมาก พวกโม่จื่อสิงถึงกับคิ้วกระตุก ช่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียงเหลือเกิน
เขาแค่รู้สึกว่าปลายพลังจิตวิญญาณที่เดิมทีเชื่อมโยงกับสั่วหม่าย่าเพิ่งจะได้รับอิสระ ก็พลันถูกพลังจิตวิญญาณสายหนึ่งเข้ามาพันเกี่ยวเอาไว้ในทันที
ถ้าไม่ใช่เพราะพลังจิตวิญญาณสายนี้มีความคุ้นเคยอยู่บ้างสำหรับพวกเขา พวกเขาอาจจะเกิดการตอบสนองฉุกเฉินขึ้นมาจริง ๆ
นี่มันกะทันหันเกินไป ช่วงเวลาก่อนหลังห่างกันไม่ถึงสองวินาทีด้วยซ้ำ
[เหยาเหยา?]
[อืม! แบบนี้สะดวกกว่าน่ะ] เคออวิ๋นเหยารู้สึกเช่นนั้นจากใจจริง