เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 393 รวยเละไปด้วยกัน
ในเวลาเดียวกัน เรื่องราวทำนองนี้ก็เกิดขึ้นในโรงเรียนทหารอีกหลายแห่ง พวกเขาต่างก็กำลังกลัดกลุ้มเรื่องทรายปะการังกันถ้วนหน้า
หลังจากส่วนใหญ่สืบรู้สาเหตุเบื้องหลังแล้ว ต่างก็ทั้งโกรธแค้นและจนปัญญาเป็นอย่างยิ่ง
——โรงเรียนทหารมู่หยาง
ฉีจวินเองก็เจอปัญหาแบบเดียวกัน เขาค้นหาข้อมูลอยู่ครู่หนึ่ง ไม่นานก็จับประเด็นสำคัญได้ จากนั้นไม่รู้ว่าคิดอะไรขึ้นมาได้ จู่ ๆ มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นแล้วกดลงเบา ๆ
จากนั้นเขาก็อาศัยจังหวะที่ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า สบสายตาเป็นประกายมองไปยังโอวหยางฮุย เอ่ยบอกถึงความลำบากของตนขึ้นมาทันที
“ตอนนี้ช่างกลเมคาของพวกเราขาดแคลนทรายปะการังอย่างหนัก แต่ในท้องตลาดไม่มีวางขายเลยสักนิด เพราะงั้น...”
“นายมองฉันทำไม” โอวหยางฮุยถลึงตากลับไป
ฉีจวิน : ...
นายเป็นถึงผู้บัญชาการหลัก เป็นถึงผู้รับผิดชอบสูงสุด ฉันไม่หานายแล้วจะไปหาใคร